Stanisław Zagórski (poseł)

Życiorys

Stanisław Zagórski zdobył swoją edukację, kończąc Wyższy Kurs Nauczycielski, a następnie poświęcając się pracy pedagogicznej. Równocześnie kontynuował swoją naukę na Uniwersytecie Warszawskim w latach 20. XX wieku. W czasie I wojny światowej był nauczycielem w Modlinie. Po zakończeniu wojny, w okresie międzywojennym, zatrudniał się w Warszawie oraz w Łodzi, gdzie pełnił funkcję dyrektora szkoły powszechnej.

W trakcie II wojny światowej, Zagórski przeniósł się na teren Mszczonowa, gdzie angażował się w tajne działania edukacyjne. Był powiązany z konspiracyjnym Organizacją, znaną jako SD. Po wojnie, zdecydował się na stałe osiedlenie w Łodzi, gdzie zaangażował się w działalność łódzkich struktur SD.

W 1947 roku uzyskał mandat posła z okręgu Łódź, gdzie aktywnie uczestniczył w pracach Komisji: Oświatowej, Skarbowo-Budżetowej oraz Zdrowia. Na początku lat pięćdziesiątych pełnił funkcję wizytatora w Biurze Pełnomocnika Rządu do Walki z Analfabetyzmem, gdzie pracował w Kujawach i na Pomorzu Gdańskim. Po tej roli, nadal zajmował się pedagogiką w Łodzi.

W latach 70. XX wieku był dyrektorem XIII Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Piotrowiczowej w Łodzi. Jego działalność edukacyjna pozostawiła znaczący ślad w historii lokalnej społeczności.

Po zakończeniu życia, Stanisław Zagórski znalazł miejsce swojego wiecznego spoczynku na Starym Cmentarzu w Łodzi, w części rzymskokatolickiej, co świadczy o jego związku z lokalną kulturą i tradycjami.

Przypisy